منو خودم به جون هم افتادن  

یکی ما رو از هم جدا کنه  

کمککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککک

چند روزیه یه موضوعی فکرمو عجیب مشغول کرده  

داستان اینه که امسال خیلیایی که برای حج عمره از چند سال قبل ثبت نام کرده بودن تو این چند ماه به خونه خدا مشرف شدن 

اتفاقن منم جزو این ادما بودم ولی وقتی بهمون اعلام کردن که باید بریم برای انجام کارها و ثبت نام تو کاروان. از خودم بدم اومدُ خب من هنوز آمادگی رفتنو ندارم  

هنوز آدم خوبی نشدم  

هنوز نمیتونم جلوی زبونمو نگاهمو نفسمو و  اون چیزایی که باعث گناه میشه بگیرم  

پس نمیتونم برم 

آماده شدن برای رفتن به خونه خدا فقط با یه ثبت نام تو کاروان و خرید لباس احرام و دو سه تا واکسن زدن نیس 

اول باید دلتو صاف کنی خودتو درست کنی بعد بری

خیلی جالبه  

خیلی از آدمایی که رفتن تا قبل از اینکه بیان خداحافظی کنن همچنان به کارای بدشون ادامه میدادنن 

 بابا جان تو داری میری خونه خدا حداقل دلتو از چند روز قبل آماده کن نه اینکه یهو دیقه نود بیا خداحافظی کنو بگو حلالم کنید 

والا خیلی این کار رو می خواد  

به همین راحتی  

هر غلطی خواستی کردی  

بعد با یه حلالم کنید خلاص  

هر چی خواستی دل شکوندی  

خیلی ببخشیدا ولی مرض ریختی حالا با یه جمله حلالم کنید تموم شد  

همین!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

باشه می بخشیم ولی به شرطی که وقتی برگشتی آدم شده باشی نه اینکه روز ازنو و ... 

جالب تر از اون اینه که رفتن خونه خدا و اومدن نمازشم نمیخونن 

این یکی دیگه آخرشه 

اگه قراره منم اینجوری باشم ترجیح میدم حالا حالاها نرم 

زندگی معمای پیچیده ایست که حل آن به زمان محتاج است 

وقتی احساس می کنی با خوشبختی چندان فاصله ای نداری سایه های شک و تردید برروی احساسات سایه می افکند و دریای وجودت را دچار طغیان می کند  

هوای قشنگیه 

اما چه سود که مردم اونقدر گرفتارن  که حتی نمی بیننش  

کاش میشد کنار هم بود و لذت برد  

نفس کشید و ذخیره کرد 

حرف‌هایی زیادی است برای نگفتن

آرام تر برو روزگار

اندوهی خاکستری.. نفس های شهر مرا مه آلود کرده است کسی آفتاب را ندیده ...... ؟

زندگی چیزی نیست که لب طاغچه عادت از یاد منو تو برود

به آسمان نگاه کن  

روز نه!!

شب. 

وقتی که دنیا آرام است   

وقتی که چند ساعت قبل باران باریده 

وقتی که خدا زمین را دوست دارد   

با دقت نگاه کن  

شاید ستاره کودکی هایت را پیدا کردی  

می گویند متاهل شدیم اما خودمان باورمان نمی‌شود، شواهد و قرائن هم اینگونه نشان می‌دهد

اما هنوز پس از گذشت یک ماهو، هشت روز و هفت ساعت هنوز وقتی پدر گرام از احوالات همسر مهربان می پرسند، هنگ می‌کنیم

اوضاع همان اوضاست و روزها همان روزها، تغییرات کوچک است و تأهل برایمان نمود  ندارد، شاید به این دلیل است که در زمان مجردی تصویر دیگری از ازدواج در ذهنم بودید،  هرچند ماراتن هنوز کاملا آغاز نشده

دیشب تو خونه تنها بودم

بعد از مدتها

منظورم یکسالو پنج ماهو سیزده روزه

فکریدم!

به اتفاقاتی که تو این مدت رخ داده!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

چه روزهایی گذشت که حالا در ذهنم مثل رویاست

البته قرار بود درس بخونم اما از ترس ( جن و پری و و دزد و ....) سعی  کردم به چیزای خوب فکر کنم تا زمان بگذره